به گزارش روابط‌عمومی سازمان امور اجتماعی کشور، شاید تصور شود که جایگاه حضرت علی‌اکبر (ع) صرفاً به دلیل نسبت خونی با امام حسین (ع) است. اما تاریخ گواهی می‌دهد که عظمتِ او، اکتسابی است نه ارثی.

درس اجتماعی: در جامعه‌ای که گاهی «ژنِ خوب» و روابط، جایِ ضوابط را می‌گیرد، علی‌اکبر (ع) الگوی «شایسته‌سالاری» است. او آقازاده‌ای بود که به جای تکیه بر نام پدر، خود را به زیورِ ادب، شجاعت و دانش آراست. پیام او به جوانِ امروز این است: اعتبار تو به تلاش و فضیلتِ خودت است، نه نام و نشانِ پدرت.

ادب؛ کلیدِ طلاییِ ارتباطات اجتماعی

یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های حضرت علی‌اکبر (ع)، ادبِ حیرت‌انگیز اوست؛ هم در برابر خداوند، هم در برابر پدر و هم در برابر جامعه.

کاربرد امروزی: در عصرِ ارتباطات که گاهی صراحتِ لهجه با بی‌ادبی اشتباه گرفته می‌شود و مرزهای احترام در فضای مجازی کمرنگ شده، مدلِ رفتاریِ آن حضرت یک استانداردِ اخلاقی است. جوانی که حرمتِ بزرگتر، استاد و والدین را نگه می‌دارد، در واقع دارد بذرِ احترام به خودش را در جامعه می‌کارد. جامعه به جوانی که «ادب» دارد، بیشتر از جوانی که فقط «تخصص» دارد، اعتماد می‌کند.

بصیرت؛ شناختِ راه در غبارِ فتنه‌ها

در مسیر کربلا، وقتی امام حسین (ع) خبر از شهادت کاروان داد، علی‌اکبر (ع) نپرسید «چرا؟» یا «چه خواهد شد؟». تنها یک سوال پرسید: «أَلَسْنَا عَلَی الْحَقِّ؟» (آیا ما بر حق نیستیم؟). وقتی پاسخ مثبت شنید، فرمود: «پس باکی از مرگ نداریم».

درس اجتماعی: این یعنی «هدف‌مندی». مشکلِ بخشی از نسل جوان امروز، سردرگمی و بحران هویت است. علی‌اکبر (ع) می‌آموزد که مهم‌ترین چیز، پیدا کردنِ «مسیرِ حق» است. وقتی جوان بداند کجای تاریخ ایستاده و هدفش چیست، سختی‌های مسیر (بیکاری، مشکلات اقتصادی و...) او را ناامید نمی‌کند؛ بلکه او را مصمم‌تر می‌سازد.

جوانی؛ فرصتی برای جریان‌سازی

حضرت علی‌اکبر (ع) در کربلا فقط یک جنگاور نبود؛ او اولین نفر از بنی‌هاشم بود که به میدان رفت. این یعنی «پیشگامی».

کاربرد امروزی: جامعه‌ ما امروز تشنه‌ جوانانی است که منتظرِ دیگران نمی‌مانند؛ جوانانی که در کارآفرینی، در کارهای خیر، در نوآوری‌های علمی و در اصلاحِ امور اجتماعی، «نفرِ اول» می‌شوند. روحیه علی‌اکبری یعنی: نترسیدن از شکستنِ سدهای کهنه و باز کردنِ راه‌های نو.

رابطه پدر و پسری؛ الگویِ تعامل بین‌نسلی

نوعِ رابطه‌ امام حسین (ع) و علی‌اکبر (ع)، سرشار از محبت، احترام و گفتگوی متقابل است.

درس اجتماعی: امروز که گاهی از «شکاف نسل‌ها» صحبت می‌شود، این رابطه الگویِ درخشانی برای پر کردنِ این شکاف است.

به والدین: جوان را باور کنید، به او میدان بدهید و شخصیتش را محترم بشمارید (همان‌طور که امام حسین (ع) علی‌اکبر را تکریم می‌کرد).

 به جوانان: خیرخواهی و تجربه‌ نسل قبل را پس نزنید؛ بلکه آن را با انرژیِ جوانیِ خود ترکیب کنید.

کلام آخر: تو هم می‌توانی «اکبر» باشی

روز جوان، فقط روز تبریک گفتن نیست؛ روزِ بازنگری در «نقشه‌ی راهِ زندگی» است.

حضرت علی‌اکبر (ع) ثابت کرد که می‌توان جوان بود، زیبا و خوش‌سیما بود، سرشار از انرژی بود، اما در دامِ هوس‌ها نیفتاد و تمامِ این سرمایه را فدایِ آرمان‌های بلندِ انسانی کرد.

جوانِ ایرانیِ امروز، با تکیه بر هویتِ ملی و الگویِ علی‌اکبری، می‌تواند معمارِ آینده‌ای باشد که در آن، «اخلاق» و «پیشرفت» دوشادوشِ هم حرکت می‌کنند.

پایان/