به گزارش روابطعمومی سازمان امور اجتماعی کشور، امروزه استفاده از فناوریهای نوین و شبکههای اجتماعی، در تمامی گروههای سنی، مشاغل و محیطها گسترش یافته و به بخشی جداییناپذیر از زندگی روزمره تبدیل شده است. کودکان نیز با ذهن کنجکاو و جستوجوگر خود، از همان سالهای ابتدایی زندگی با این ابزارها آشنا میشوند؛ ابزارهایی که والدین بزرگترین الگوی استفاده از آنها برای فرزندان هستند.
کودکان، هم در محیط خانواده و هم در جمع دوستان، با تلفنهای همراه، تبلتها و شبکههای اجتماعی مواجهاند و بهطور طبیعی میل به استفاده از این فضا در آنها روزبهروز افزایش مییابد. مسئله نگرانکننده، نه اصل استفاده از رسانه، بلکه استفاده ناآگاهانه و بدون مدیریت رسانهای است؛ موضوعی که در کنار نبود نظارت صحیح والدین، خود به یک آسیب جدی تبدیل میشود.
کودکان به دلیل سادگی، اعتماد بالا و عدم تشخیص صحیح میان واقعیت و دروغ، بهراحتی میتوانند طعمه مجرمان سایبری شوند و مورد سوءاستفاده قرار گیرند. آمارها نشان میدهد جمعیت قابل توجهی از کاربران فعال شبکههای اجتماعی را افراد زیر ۱۸ سال تشکیل میدهند؛ حضوری که اگر بدون آگاهی، آموزش و چارچوب باشد، میتواند آسیبهای بعضاً جبرانناپذیری به همراه داشته باشد.
فعالیت کنترلنشده در شبکههای اجتماعی، علاوه بر اتلاف وقت و دور ماندن از تکالیف درسی و فعالیتهای مفید، زمینهساز انزوا، گوشهگیری و کاهش تعاملات اجتماعی واقعی میشود. مواجهه زودهنگام با محتوای نامناسب، بهویژه محتوای اروتیک، میتواند موجب بلوغ جنسی زودرس، آسیبهای روانی و جسمی و تضعیف استعدادهای کودکان شود.
از سوی دیگر، اطلاعات ارائهشده در بسیاری از شبکههای اجتماعی اغلب سطحی، احساسی و بدون اتکا به منابع معتبر است؛ اما این فضا به کودکان این احساس کاذب را القا میکند که دانش آنها در حال افزایش است. در حالی که کودک، بدون مهارت تحلیل و تفکیک درست، بهراحتی تحت تأثیر جریانهای فکری نادرست قرار میگیرد و تصویری جعلی و غیرواقعی از جهان پیرامون خود میسازد.
در نهایت، همانگونه که والدین نسبت به تربیت اجتماعی فرزندان حساسیت دارند، ضروری است تربیت رسانهای کودکان نیز با نگاهی آگاهانه، مستمر و در عین حال محبتآمیز دنبال شود. مدیریت حضور کودکان در فضای مجازی نه به معنای حذف رسانه، بلکه به معنای آموزش، همراهی و هدایت صحیح در دنیای پرچالش امروز است.
پایان/
نظر شما